Panda*500

๐ เจ็ดวันเว้นดีดซ้อม ............ เปียโน
สกิลถดถอยจากโปร ............ เหือดแห้ง
เริ่มซ้อมใหม่หัวโต ............... เรียกกลับ ฝีมือ
จึ่งประจักษ์เห็นแจ้ง .............. หมั่นซ้อม ทุกวัน

๐ เจ็ดวันดีดซ้อมงด               ฝีมือหดสกิลหาย
หมั่นซ้อมแม้เหนื่อยหน่าย        คงไม่ตายเพราะเปียโน
หากหยุดแม้เพียงนิด              ก็เลิกคิดฝันใหญ่โต
แต่หากอยากเทิร์นโปร            อย่านั่งโม้เอาแต่ฝัน
ฝีมือมักถอยหด                   แม้จะงดแค่หนึ่งวัน
เรียกกลับฝีมือนั้น                 มันช่างยากบอกตามจริง
เมื่อเห็นตามที่เอ่ย                 อย่าทำเฉยนอนแน่นิ่ง
ขยันซ้อมอย่าได้ทิ้ง               อย่าได้ขาดเถิดน้องเอย ~

----------------------------------
อันนี้เขาเรียก "กาพย์ห่อโคลงหรือโคลงห่อกาพย์นะ"

ฝีมือแต่งกลอนตกไปเยอะ ไม่ค่อยได้ฝึกเลยหมู่นี้ พอดีแสร้งว่าฯเพิ่งกลับมาเล่นใหม่หลังจากท่านประธานงานยุ่ง เวลาแต่งกาพย์ห่อโคลงจะคิดถึงครูสอนภาษาไทยตอนเด็ก ๆ ครูจะบอกว่า "หมูห่อเกี๊ยวหรือเกี๊ยวห่อหมู" แน่นอนว่าเกี๊ยวต้องห่อหมูเพราะว่าเกี๊ยวมันแผ่นใหญ่กว่า มันก็เหมือนกาพย์มันใหญ่กว่ายาวกว่าเลยเลยห่อโคลงได้ แต่เราก็ยังสับสนอยู่ดีเวลาเรียกเพราะไม่แน่ใจตัวเองว่าพูดสลับกันหรือไม่ กาพย์ห่อโคลงแต่งเพื่อร้องขับเสภาเวลาเห่เรือ (ใช่ม๊ะ) สมัยก่อนอยู่วังหลังติดแม้น้ำเจ้าพระยา จะได้ยินเขาซ้อมเห่เรือกัน แต่ช่วงมีพระราชพิธีเราจะหนีกลับมาอยู่บ้านแม่บ้านพ่อที่รามอินทรานี่แหละ เลยไม่ได้ชมสด ๆ ดูก็ผ่านทีวีซึ่งทีวีก็เป็นคนไม่ค่อยได้ดูอยู่แล้ว แต่ทุกเย็นที่ได้ยินเขาซ้อมเห่เรือเราจะช๊อบชอบ "ได้ยินล่ะคิดถึงแก" กอล์ฟ วราวุธ! เพื่อนสมัยมัธยมเสียงใส ปัจจุบันนี้กอฟเพิ่งเริ่มเรียนเปียโนและแวะมาอ่านบล๊อกเราบ้างตามเวลาเอื้ออำนวย (เขียนซ่ะ)

เรื่องพวกนี้มันเรื่องเก่า ๆ ที่เรารักจะจดจำมันเสียจริง ๆ