Panda*500

จริง ๆ วันนี้ต้องไปสอนค่ะ แต่ว่าเนื่องจากเป็นเทศกาลปิดเทอมนักเรียนลายกเซ็ตเลย ตอนที่เจ้าของโรงเรียนจะโทรมาบอกก็เกือบจะออกจากบ้านแล้ว แต่งตัวเรียบร้อย สรุปเลยเปลี่ยนแผนไปบ้านพี่พุทราซ่ะเลย 

เขามี House Concert กันวันนี้

บรรยากาศกันเองอย่างคราวก่อน ไอ้เราไม่ได้เตรียมตัวเพราะตอนแรกไม่คิดว่าจะไป เพลง Invention ตั้งแต่ครูบอกผ่านเราก็เลยเลิกเล่นมันอีกเลย พอต้องขึ้นเล่นโชว์กะเค้าก็ไม่มีเพลงอื่น ๆ จะเล่นยกเว้น Invention ที่พอไปวัดไปวา ก่อนถึงเวลาเลยมานั่งรื้อฟื้นซ้อมเสียหน่อย ซึ่งตอนซ้อมก่อนขึ้นก็เล่นพอถูไถดีอยู่หรอกนะ 

ได้เวลาคอนเสิร์ตแล้ว ... ประเดิมด้วยเพื่อน ๆ เราให้กำลังใจกันมากค่ะ รู้สึกดีมาก ๆ ... งานนี้มีอาจารย์ของพี่โอ๊ตมาชมเหมือนทุกครั้ง ประทับใจอาจารย์ของพี่โอ๊ตมาก เขาเป็นถึงอาจารย์คุม CU Band เชียวน้า 

ถึงตาแพนด้ากี้ต้องขึ้นเล่นแล้วค่ะ . เล่นผิดเล่นพลาดบ้างขออภัยนะคะ ก็คนมันตื่นเต้นนี่หว่า ~ (เว่อร์มาก) เล่นเสร็จทุกคนปรบมือให้ อาจารย์ของพี่โอ๊ตเขายิ้มให้เราด้วย เรารู้สึกดีใจและเรียกว่าเป็นเกียรติมาก ๆ เลยก็ว่าได้ค่ะ ออกแนวประทับใจอาจารย์ของพี่โอ๊ตสุดฤทธิ์  จากนั้นอาจารย์เขาก็ให้โอวาทเล็กน้อย (จะเรียกว่าโอวาทดูแก่ไปไหมเนี่ย) ... เขาว่าก่อนจะเล่นคอนเสิร์ตไม่ว่าที่ไหนก็ควรจะนอนให้เต็มอิ่ม ไม่ใช่โหมซ้อมคืนก่อนวันจะไปโชว์ คนเราคงจะเก่งไม่ได้ภายในคืนเดียว การนอนเต็มอิ่มจะทำให้เราเล่นโชว์ได้ดีกว่าค่ะ

งานจบเราก็มานั่งเล่นกัน เราหาหนังสือมาเปิดเล่นกันใหญ่เลย เฮ้อ ~ เห็นเลยล่ะว่าสกิลอ่านโน้ตของเรายังอ่อนด้อยมากทีเดียว รู้แบบนี้แล้วเหมือนว่าจะมีแรงบางอย่างกระตุ้นภายในจิตใจอยากจะผ่านอุปสรรคการไซท์รีดไปให้ได้ในเร็ววัน ตอนเล่นกันมันสนุกมาก เล่นกันคนล่ะมือก็ขำดีนะ บ้านพี่พุทรามีทั้งอัพไรท์และเบบี้แกรนด์ทำให้แต่ละคนแยกออกไปเล่นตามที่อยากจะเล่นกันมากขึ้น 

พี่ทัชถ่ายให้ซึ่งไม่มีเราในรูป แต่เราชอบรูปนี้มากเลยมันมีอารมณ์อบอุ่นสุด ๆ

ได้เวลากลับบ้าน เจนมาส่งเราที่บ้าน ...

เปิดดูรายการ AF ซึ่งแต่ก่อนเราไม่เคยดูเลย เดี๋ยวนี้เปลี่ยนมาเป็น The Master ซึ่งพอเราดูโชว์แล้วมันโปรขึ้นมาก โอเคว่าของแต่ละทีมก็มีข้อผิดพลาดนิดหน่อย แต่ถือว่าคนเหล่านั้นเรียกใจคนดูได้มาก ทำให้คนกรี๊ดได้แม้เพียงทำท่าโบกมือ . 

ณ ตอนที่ดูรายการก็คิดถึงคำพูดของอาจารย์พี่โอ๊ตขึ้นมาอีก เขาว่าการที่เราจัด house concert ทำให้เขาได้หวนรำลึกบรรยากาศที่เขาก็เคยนัดเล่นดนตรีกับเพื่อน ซึ่งหาได้ยากเพราะเมื่อเป็นนักดนตรีอาชีพกันอารมณ์แบบนี้จะไม่มีอีกแล้ว ในเวทีของโปรจะเป็นบรรยากาศตึงเครียดและพยายามให้มีข้อผิดพลาดน้อยที่สุด 

เฮ้อ ... เราเองอยากไปอยู่ในจุดนั้นน้า แย่ที่ว่าความจริงเราไม่เก่งขนาดที่จะเป็นแบบนั้น และเราก็ไม่มีความสามารถทางการแสดงเท่าไหร่ ...

ยังอีกห่างไกลเลยซิน้า แค่เล่นใน house concert ยังตื่นเต้นอยู่เล้ย ~ 
ไงก็ตามเราอยากจะโปรได้โดยที่ไม่เครียดนะ.....

ขอขอบคุณพี่พุทราที่จัดงานนี้ขึ้นมา ขอบคุณที่คนมาร่วมเล่นร่วมงานนะคะ งานนี้ทำให้แพนด้ากี้ได้อะไรมากมาย ได้เห็นพัฒนาการเพื่อน ๆ ได้เห็นความเหมือนและความต่าง ข้อคิดที่ทำให้เราแตกยอดได้ ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ (รวมอาจารย์ของพี่โอ๊ตมาก ๆ ด้วยประทับใจสุด ๆ เลย)