Panda*500

เมื่อวันอังคารที่ผ่านมาได้เรียนเปียโนไป จริง ๆ ก็ไม่ค่อยมีอะไรน่าตื่นเต้นเท่าไหร่หรอก เผอิญได้เรียนอะไรพิเศษนิดหน่อยก็เลยเอามาแชร์พอเป็นพิธีนะคะ

เรื่องของเรื่องคือฉันไซท์รีดดิ้งห่วยบรม แต่ก็ดีขึ้นนิดหน่อยหลังจากเรียนเปียโนมาเป็นระยะเวลานึง แบบว่ามันก็คงไม่ดีพอจะสอบเกรดไฮ ๆ กะเค้าหรอกค่ะ อ่านโน้ตอะไรก็ผิด ๆ ถูก ๆ ตลอดเวลาอ่ะน้า ครูของฉันเขาก็เลยจัดการบังคับให้ฉันอ่านโน้ต พร้อมกับเขียนนิ้วลงไปด้วยตัวเอง ครูบอกว่ามันจะช่วยไซท์รีดได้ดีเพราะจะทำให้เราคาดการณ์ล่วงหน้าได้ว่าควรจะใช้นิ้วอะไรเมื่อเราเขียนนิ้วจนชำนาญ นอกจากนี้สกิลการเขียนนิ้วยังเป็นสกิลในการเป็นคุณครูสอนเปียโนที่ดีด้วยนะ เพราะหนึ่งในหน้าที่ของครูสอนเปียโนก็คือการเขียนนิ้วให้ลูกศิษย์ 

สำหรับคนที่ไม่รู้เรื่องเปียโน ก็ขออธิบายคร่าว ๆ นะคะ คือโน้ตที่เขาไว้เล่นเปียโนจะมีเลขนิ้วกำหนดไว้ให้ 1-5 ก็คือ โป้งถึงก้อยนะคะ ที่ต้องมีเลขนิ้วไว้ เพราะจะสะดวกสำหรับผู้เล่นในการเลือกใช้นิ้ว เผื่อนิ้วโน้ตสูงเกินหรือต่ำเกินได้ แต่โน้ตบางทีก็เขียนนิ้วไม่ละเอียด หรือสำหรับนักเรียนเปียโนที่ยังไม่เก่งนัก เช่นฉันเป็นต้น ก็ต้องพึ่งให้ครูเขียนนิ้วให้ เพื่อการใช้นิ้วที่ดี ไม่ทำมือทำนิ้วประหลาด และเพื่อเป็นการย่นระยะเวลา ที่ต้องนั่งวิเคราะห์นิ้วเองเพราะยังอ่านโน้ตช้า และไม่เก่งพอนัก 

เข้าเรื่องค่ะ ... เมื่ออังคารที่ผ่านมาก็เลยได้เรียนเขียนนิ้ว ถือเป็นแบบฝึกหัดพิเศษมาก ๆ ส่วนใหญ่มีหลายจุดที่ฉันค่อนข้างทำได้ดีนะ (ชมตัวเองนิดหน่อย) แต่ก็มีบางจุดที่ครูต้องแก้ให้ เพราะมีนิ้วที่ควรใช้มากกว่า จากนั้นก็เรียนเขียนแพดเดินด้วย ว่าจะเหยียบปล่อยตรงไหนไม่ให้เสียงตีกัน ต้องเช็คเสียงเปียโนเพื่อให้มันออกมาเคลียร์ 

สรุปแล้วได้ตำราการเขียนนิ้วที่ดีมา คือ ... อย่างแรก ก็วาดเล็บไม่ให้มีขี้เล็บ ~ อิ ๆ ๆ ... ไม่ใช่แล้วล่ะ ...

อย่างแรกคือต้องเล่นเปียโนจนมีประสบการณ์ซักระดับนึงก่อน เรื่องทำ fingering นี่ค่อนข้างอยู่ที่ประสบการณ์เหมือนกันนะคะ จะเห็นได้ว่าคนที่เพิ่งฝึกเปียโนเวลาเล่นเพลงยาก ๆ มาก ๆ แล้วจะเล่นได้ช้า เพราะไม่ใช่แค่แกะเพลง ยังต้องนั่งแกะ fingering อีกนะ เพราะงั้นใครจะทำ fingering ได้ก็ต้องขึ้นอยู่กับประสบการณ์ (ซึ่งฉันก็ไม่ค่อยจะมี แต่กำลังจะมีเพิ่มพูนในระยะเวลาอันใกล้ จนถึงอนาคตข้างหน้านี้) 

อย่างที่สองมองโน้ตล่วงหน้า แล้วก็เผื่อนิ้วไว้ ครูฉันเขาบอกมาค่ะ บอกว่าแรก ๆ เราอาจจะต้องพึ่งพาเปียโนตรงหน้าในการเขียนนิ้ว แต่ว่าเมื่อเริ่มชำนาญขึ้นควรฝึกเขียนนิ้วโดยไม่มีเปียโนให้ได้ด้วยนะ หลับตานึกภาพว่าโน้ตที่เรามองอยู่ตำแหน่งไหน นิ้วของเราจะไปทิศทางใด (ซึ่งข้อนี้ฉันก็ทำไม่ได้อีกเหมือนกัน ยังต้องใช้เปียโนช่วยอยู่) 

อย่างที่สามคือ นิ้วใครนิ้วมัน มือใครมือมัน เขียนนิ้วก็ตามใจตัวเองด้วย ถ้าตัวเองเป็นคนเล่นเอง เอานิ้วที่เราถนัดอย่าไปเขียนนิ้วที่โชแปงหรือบีโธเฟ่นถนัด แต่เราเล่นไม่ได้ เพราะว่ามันจะทำให้เราเล่นไม่ได้ (ก็แหงหละ) เรื่องนี้สำคัญนะคะ ครูฉันเขานิ้วยาว ๆ ใช่ม๊ะ เขาเขียนนิ้วให้ฉัน บางทีก็ต้องมีแก้ถ้าฉันไม่ถนัดนะคะ แรก ๆ ฉันมักต้องถามครูขออนุญาตเปลี่ยนนิ้วที่ครูเขียนให้ด้วยความไม่รู้ แต่หลัง ๆ ก็จะเปลี่ยนเอง เมื่อเล่นไม่ถนัด เนื่องจากนิ้วอ้วน ป้อม สั้น แหกไปไม่ถึง จะฝืนทำไมเล่านั่น

อย่างที่สี่ นิ้วมือซ้าย กับมือขวา นั้น เรียงกลับกันนะคะ เพราะงั้นถ้าเขียนนิ้วให้กับโน้ตที่เป็นรูปคอร์ด รูปขั้นคู่ฮาโมนี่กันแล้วล่ะก็ ในมือขวาให้เขียนนิ้วเลขมากไว้บนเลขน้อยไว้ล่าง ในมือซ้ายเขียนเลขน้อยไว้บนเลขมากไว้ล่าง นอกจากนี้ ปกติโน้ตในกุญแจซอลเขาจะเขียนนิ้วไว้ด้านบนนะคะ ส่วนกุญแจซอล ส่วนกุญแจฟาจะเขียนไว้ด้านล่าง (ขอบคุณที่เตือนค่ะ แอบเบลอ ๆ เขียนผิดเล็กน้อย) 

สุดท้าย ... ก็ไม่มีอะไรค่ะ ถ้ายังเขียนเองไม่ได้ก็ ใครครูเขียนให้เถอะ จริง ๆ นะ ... อย่างฉันเอง ปกติก็ให้ครูเขียนให้อยู่แล้วล่ะ รอเก่งกว่านี้ก่อนแล้วกัน สักวันฉันจะเขียนเอง (นี่ไงหัดอยู่ ~)